- The Product Today -

Od kiedy Figma wypuściła swojego agenta AI wprost na canvas, w zespołach produktowych słychać dwa skrajne zdania: „No to projektanci nie są już potrzebni.” „Spokojnie, to kolejny gadżet, który robi mockupy do wyrzucenia.” Oba są wygodne, bo zwalniają z myślenia. I oba są nieprawdziwe. Zanim przejdziemy do tego, co się zmienia, ustalmy w jednym akapicie, o czym właściwie mówimy. Bo o agencie zrobiło się głośno, a nie każdy zdążył sprawdzić, co konkretnie się pod tym kryje. Czy

„Zróbmy to prościej” to jedno z najczęściej wypowiadanych zdań w produktach cyfrowych. I jednocześnie jedno z najtrudniejszych do zrealizowania. Bo „prosty produkt” nie oznacza „mało rzeczy”. Oznacza, że użytkownik ma poczucie: wiem, co tu robić, wiem, co się stanie po kliknięciu, szybko osiągam cel, nie muszę myśleć o rzeczach, które mnie nie dotyczą. To jest prostota z perspektywy użytkownika a nie prostota techniczna czy organizacyjna. Co to znaczy „prosty produkt”? Prosty

Wypuszczanie nowych funkcji ma dwie pułapki: wypuszczasz za wcześnie i robisz pożar, wypuszczasz za późno, bo „jeszcze dopracujmy”. Perfekcjonizm w produkcie rzadko wynika z braku odwagi. Częściej wynika z realnego lęku: „a jak coś się zepsuje?” „a jak użytkownicy tego nie zrozumieją?” „a jak spadną metryki?” Da się to ogarnąć bez paraliżu. Kluczem jest zmiana pytania z: „Czy to jest idealne?” na: „Czy to jest wystarczająco bezpieczne i użyteczne, żeby dać wartość i zebrać fe

W większości produktów „coś jest nie tak” w wielu miejscach naraz: trochę tu, trochę tam, trochę w copy, trochę w flow, trochę w performance. I wtedy łatwo wpaść w tryb "poprawiamy wszystko po trochu". Efekt? Zespół pracuje, a użytkownik dalej czuje, że produkt „męczy”. Dużo lepsze podejście brzmi: znajdź jedną rzecz, która psuje doświadczenie najbardziej i napraw ją porządnie. Tylko jak ją znaleźć, skoro każdy ma inną opinię, a backlog jest pełen „ważnych tematów”? Poniżej z

To jeden z najbardziej klasycznych mechanizmów w produktach cyfrowych: ktoś przychodzi i mówi: „Konkurencja ma X. My też musimy.” I nagle temat ląduje wysoko w backlogu, bo: wygląda „oczywiście”, łatwo go uzasadnić, nikt nie chce zostać w tyle. Problem w tym, że „bo konkurencja ma” jest jednym z najdroższych sposobów budowania produktu. Bo często prowadzi do: kopiowania bez zrozumienia, rozjechania strategii, dokładania funkcji, które obciążają produkt, i inwestowania czasu w

To jeden z najbardziej „prawdziwych” konfliktów w pracy nad produktem. Na spotkaniu padają dwa zdania, które potrafią zablokować decyzję na tygodnie: „Dane pokazują, że to nie działa.” „No tak, ale ja czuję, że to jest dobre.” I nagle dyskusja schodzi na poziom: kto ma rację. A to jest zły poziom, bo w praktyce zarówno dane, jak i intuicja potrafią kłamać. Dane mogą być źle zebrane, źle interpretowane albo dotyczyć nie tego, co myślisz. Intuicja może być wynikiem doświadczeni

To jeden z najczęstszych dylematów w produkcie (szczególnie B2B): przychodzi klient, mówi głośno i konkretnie, czego chce, a w firmie robi się napięcie. Sales: „bez tego nie domkniemy deala” CS: „klient jest wkurzony” PM: „to może rozjechać roadmapę” Tech: „to jest duże i ryzykowne” Design: „to nie pasuje do reszty” I pojawia się pytanie: czy to jest prawdziwy problem, czy tylko głośna prośba jednej osoby? Dobra wiadomość jest taka, że da się to rozróżnić bez polityki i bez z

To jest jeden z najbardziej mylących sygnałów w produkcie: robisz demo, pokazujesz funkcję, rozmawiasz z użytkownikiem i słyszysz „super!”, „wow, fajne”, „to się przyda”. A potem… cisza. Nie wracają. Nie aktywują się. Nie płacą. Nie ma efektu. I wtedy rodzi się klasyczne pytanie: „Skoro im się podobało, to czemu nie używają?” Odpowiedź jest prosta i bolesna: „super” to często uprzejmość, nie dowód wartości. Ludzie potrafią docenić pomysł, ale to nie znaczy, że zmieni on ich z

Najczęstszy powód, dla którego produkty przegrywają, nie brzmi „zły UX” ani „brak funkcji”. Bardzo często przegrywają, bo ludzie… nie rozumieją. Nie rozumieją, co to jest. Nie rozumieją, dla kogo to jest. Nie rozumieją, po co mają to w ogóle odpalić. Nie rozumieją, czym to się różni od 10 podobnych narzędzi. A jeśli ktoś nie rozumie w 10–15 sekund, to nie będzie się wysilał. Po prostu scrolluje dalej. Poniżej znajdziesz praktyczny sposób, jak opowiadać o produkcie tak, żeby w

Retencja rzadko psuje się przez jeden wielki błąd. Najczęściej psuje się przez serię małych tarć. Użytkownik nie widzi wartości wystarczająco szybko, gubi się, zapomina, nie ma powodu aby wrócić albo produkt nie „wskakuje” w jego rytm. Dobra wiadomość jest taka, że retencję często da się podnieść bez rewolucji i bez wielkich projektów. Poniżej znajdziesz 10 małych zmian, które w wielu produktach robią zaskakująco duży efekt. 1) Skróć czas do pierwszej wartości (Time to First

Dodawanie funkcji jest kuszące, bo daje szybkie poczucie postępu. Łatwo to pokazać na demo, łatwo to sprzedać interesariuszom, łatwo to wrzucić do roadmapy. Ale potem nagle okazuje się, że: nowi użytkownicy gubią się po 2 minutach, support ma coraz więcej problemów ze znalezieniem dotychczasowych rzeczy, sprzedaż mówi, że produkt jest trudny do wytłumaczenia, a zespół czuje, że pracuje dużo, ale efekt rośnie wolniej niż praca. To nie paradoks. To mechanika. Funkcje nie są dar

Wzrost produktu potrafi być mylący. Możesz mieć więcej rejestracji, więcej ruchu, więcej kliknięć… i jednocześnie produkt może rosnąć „niezdrowo”: użytkownicy wpadają i wypadają, przychód nie nadąża, support płonie, a zespół biega coraz szybciej. Dlatego pytanie nie brzmi: „czy rośniemy?”, tylko: „czy rośniemy zdrowo?” Poniżej przedstawiam praktyczny zestaw metryk (bez przesadnej teorii), który pozwala to ocenić w większości produktów cyfrowych: SaaS, marketplace, aplikacje,

„Zbieraj feedback od użytkowników” brzmi jak dobra rada. Tylko że w praktyce feedback często kończy się tak: 30 osób mówi 30 różnych rzeczy, każdy ma „pomysł na funkcję”, a Ty po tygodniu masz więcej chaosu niż wcześniej. Dzieje się tak ponieważ większość feedbacku, który dostajemy, to opinie. A opinie są tanie: nie kosztują użytkownika nic poza chwilą mówienia. To, co naprawdę pomaga w rozwoju produktu, to nie opinie tylko sygnały o problemach, zachowaniach i konsekwencjach.

Słowa w interfejsie (UX Writing) to nie jest „wypełniacz”. To jedna z najważniejszych części designu. Komunikaty w produkcie działają jak personalna obsługa klienta w świecie rzeczywistym. W trudnym momencie mogą uratować sytuację albo doprowadzić użytkownika do szału. Możesz mieć najpiękniejsze UI na świecie, ale jeśli użytkownik przy próbie zapłaty zobaczy komunikat: „Wystąpił nieznany błąd (Error 503)”, to jego zaufanie do produktu spada do zera. Co ciekawe komunikaty najc

Wszyscy to znamy. Przychodzi stakeholder lub klient i mówi: „Chcę efektu WOW.” „Ma być sexy.” „Zróbmy to nowocześnie, jak na Dribbble.” I wtedy zaczyna się projektowanie „pod obrazek”. Powstają ekrany, które wyglądają obłędnie na prezentacji. Czyste, minimalistyczne, z pięknymi zdjęciami. A potem produkt trafia na produkcję i… konwersja spada. W produktach cyfrowych bardzo łatwo pomylić dwie rzeczy: ładny design i dobry design. Ładny to taki, który dobrze wygląda w portfolio

Hasło „uprośćmy ten ekran” brzmi niewinnie, ale w praktyce to zapalnik do wojny domowej w zespole: Design chce „czyściej i więcej światła”. Biznes chce, „żeby wszystkie opcje były widoczne”. Dev boi się, że znikną funkcje, które kodowali miesiąc temu. Support ostrzega, że klienci będą dzwonić z pytaniami. W efekcie „upraszczanie” kończy się albo pudrowaniem trupa (zmiana kolorów bez zmiany logiki), albo paraliżem, bo „wszystko jest potrzebne”. Prawda jest jednak taka, że da s

Onboarding to jedno z tych miejsc w produkcie, gdzie małe rzeczy robią ogromną różnicę. Użytkownik wchodzi z ciekawością (czasem nawet z intencją zapłacenia), ale po 2 minutach znika. Nie dlatego, że Twój produkt jest zły. Częściej dlatego, że onboarding: jest za długi, za wcześnie prosi o zbyt wiele, nie pokazuje wartości wystarczająco szybko, budzi niepewność. Poniżej znajdziesz najczęstsze błędy, które powodują odpływ użytkowników oraz konkretne poprawki, które zazwyczaj d

Jeśli pracujesz przy tworzeniu produktów, Twój kalendarz pewnie wygląda jak gra w Tetris na najtrudniejszym poziomie. Spotkanie goni spotkanie, a na „prawdziwą pracę” zostają skrawki czasu wczesnym rankiem lub po godzinach. Najgorsze jest to, że większość z tych spotkań kończy się zdaniem: „Dobra, to przegadamy to jeszcze raz w przyszłym tygodniu”. Spotkanie produktowe jest drogie. Jeśli masz w pokoju (lub na Zoomie) 6 osób przez godzinę, to kosztuje firmę dniówkę pracy specj

Najdroższym sposobem na sprawdzenie, czy pomysł ma sens, jest jego zbudowanie. Mimo to, wciąż wpadamy w tę samą pułapkę: Mamy „genialny” pomysł na funkcję. Robimy makiety High-Fi (bo musi ładnie wyglądać). Piszemy historyjki, estymujemy, planujemy sprinty. Zespół deweloperski spędza 4 tygodnie na kodowaniu. Wypuszczamy to na produkcję i… cisza. Nikt tego nie używa, albo używa garstka osób, a Wy zostajecie z kodem, który trzeba utrzymywać. Prawda jest taka: nie potrzebujesz go

W produktach cyfrowych bardzo łatwo zacząć budować „za dużo”. Nie dlatego, że zespół jest zły. Częściej dlatego, że: chce dowozić, chce zadowolić wszystkich, boi się powiedzieć „nie”, ma dużo pomysłów i dużo okazji. Efekt uboczny? Produkt robi się ciężki, zespół jest zmęczony, a wyniki nie rosną proporcjonalnie do wysiłku. Poniżej znajdziesz konkretne sygnały, że jesteś w trybie „budujemy za dużo” oraz proste sposoby, jak to odkręcić bez rewolucji. 1) Backlog rośnie szybciej